Bill Bratton, de bedenker van “zero tolerance” en meer blauw op straat heeft nu een nieuw project: predictive policing. Hierbij slaat de politie zoveel mogelijk informatie op over de burgers. Het uiteindelijke doel is om te kunnen voorspellen waar en door wie een misdaad wordt gepleegd. Voorspellend rechercheren borduurt voort op een werkwijze die Bratton in New York en Los Angeles gebruikte. Deze korpsen beschikken dankzij Bratton over zogenaamde “time crime centers”. Hier heeft de politie toegang tot persoonsgegevens van miljoenen mensen zoals het soort tatoeage wat iemand heeft.
Een voorbeeld van Bratton (zie NRC.next 16 maart 2010) gaat over een schietpartij waarbij getuigen een tatoeage met “I love you” hebben gezien. Door het time crime center in te zetten komt de politie erachter dat er in New York ongeveer 500 mensen zijn met een dergelijke tatoeage. Na een filter op leeftijd en huidskleur toe te passen, is bekend wie de dader is.
Toekomst voorspellen
Bratton zegt dat dezelfde database (Compstat genaamd) gebruikt kan worden om de toekomst te voorspellen. Het openbaar onderwijs in Chicago gaat gebukt onder een schrikbarend hoog aantal moorden. De politie besloot om alle persoonsgegevens van de vermoorde leerlingen in een database te stoppen. Hiermee kon een lijst worden samengesteld met alle leerlingen die ook risico lopen vermoord te worden. Hierdoor is bekend waar de politie moet zijn en op wie ze moeten letten. Het is momenteel nog onduidelijk of het werkt, omdat het pas net is opgezet, maar de politie heeft er hoge verwachtingen van.
Als er een misdaad wordt gepleegd wordt alles opgeslagen in Compstat: soort misdaad, omgeving en persoonskenmerken van zowel slachtoffer als dader. Vervolgens blijft de politie de omgeving in de gaten houden zoals een arts een patiënt in de gaten houdt die hij heeft geopereerd opdat de ziekte niet terug keert. Burgers kunnen alles wat ze verdacht vinden rapporteren, dit wordt ook opgenomen in Compstat, zodat de database heel nauwkeurig is.
Privacy
Zoals te verwachtten bij een dergelijk concept zijn er veel critici. Zo werkt het systeem alleen als de politie enorme hoeveelheden data van onschuldige burgers verzameld. 90 procent van de mensen die ondervraagt wordt heeft niets onwettigs gedaan en wordt alleen staande gehouden om de database up-to-date te houden. Afro-amerikanen, latino’s en armen worden relatief vaak ondervraagt. Bratton is niet onder de indruk van de kritiek, volgens hem worden er levens mee gered. Als privacy beschermers hun zin hadden gehad was er volgens hem zelfs geen cameratoezicht geweest. Hij verwacht de steun van de burgers te hebben, omdat zijn aanpak erg effectief is. De schaduwkant ervan is dat de gevangenissen overvol zitten waardoor de omstandigheden er erbarmelijk zijn.
3 reacties
Maarten van Strien 24 maart 2010 om 09:29
Prima (maar niet meer dan logisch..) om data warehousing in te zetten om recherchewerk te ondersteunen en daarmee zaken snel op te lossen. Maar de toekomst ermee willen voorspellen, wat een slecht verhaal zeg!
Natuurlijk kun je in zekere zin gevaarlijke gebieden/personen aanwijzen op basis van historische kenmerken, maar is dat niet gewoon slim politiewerk ondersteund door informatie? Veronderstellingen doen noem ik dat, de toekomst voorspellen gaat nogal een stukje verder! Ik zie het al voor me: “Sir, you are under arrest for the fact that our system predicts that you will commit a murder”.. wat een lachertje! Kan de politie niet beter focussen op sociale netwerken? Een beetje moderne crimineel zet toch even op twitter als hij een overval gaat plegen!?
Bas van Steen 25 maart 2010 om 12:18
@ Maarten, de vraag is wat je verstaat onder toekomst voorspellen. Het idee is inderdaad dat met behulp van informatie min of meer wordt ‘voorspelt’ waar en door wie een misdaad wordt gepleegd. Las toevallig net een berichtje dat Amsterdam ook een beetje op de voorspellende tour gaat: http://www.trouw.nl/nieuws/nederland/article3023829.ece/Amsterdam_gaat_mogelijke_overvallers_stalken.html
Wouter 11 mei 2010 om 08:31
Ik denk dat voorspellen wie een moord gaat plegen geen doen is, wel is het op basis van alle historische feiten ‘mogelijk’ om uit te zoeken wie een potentieel slachtoffer zou kunnen zijn. Voorwaarde is dat er wel uberhaupt verbanden te vinden moeten zijn. Ik vraag me af of de situaties echt zo zwart-wit te vergelijken zijn.
Het verhaaltje in Amsterdam klinkt wat logischer, maar er is weinig voorspellends aan. De ‘verdachten’ hebben al eerder een strafbaar feit gepleegd…
Jouw reactie